یادداشت

۱ –  در اوایل دهه‌ی هشتاد، زمانی که پایگاه اینترنتی مطرود به سعی حلقه‌ای از شاعران جوان و سرخورده از فضای حاکم بر شعر دهه‌ی هفتاد پایه‌گذاری شد، مصمم بود تا در برابر نهادگرایی ادبیات ساکت ننشیند و تولیدِ کارگاهیِ کالای ادبی را با تولید جمعی و نامتمرکز شعر جایگزین کند. ده سال بعد اما زمانی که اینجا و آنجا در ارجاع به مطرود از “شاعران مطرود” یا “بچه‌های مطرود” نام آورده می‌شد، پی برد که در ایجاد این ذهنیت نمی‌توان تنها اقتضائات و انگاشته‌های جامعه‌ی ادبی را مقصر دانست. ادامه مطلب