یکم

خداوندا!   در « یهوه» در هم بکوبم، صخره ام را بکوبم، این ها زبانم را آتش می زنند.

آنجا که دریاهای مذابش، نهنگ های کهربایی گدازانش، عریانی ست نا پیموده.

می دانم، خوب می دانم با شاعران چه می کنی.

ادامه مطلب